Αρχική σελίδα » Μόνιμη Έκθεση

Η μόνιμη έκθεση αναπτύσσεται στον πρώτο και το δεύτερο όροφο του κτηρίου, όπου παρουσιάζονται μεταξύ άλλων προσωπογραφίες καθηγητών από αναγνωρισμένους ζωγράφους της εποχής, διδακτικά συγγράμματα, φωτογραφίες από τη ζωή στο Πανεπιστήμιο, σπάνια επιστημονικά όργανα, και άλλα κειμήλεια του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η οργάνωση και η παρουσίαση των αντικειμένων, είναι θεματική και ακολουθεί τη διάκριση στις πρώτες Σχολές του Πανεπιστημίου. Ωστόσο αυτή την περίοδο τo Μουσείο βρίσκεται σε φάση επανέκθεσης των συλλογών του. Κατά την πρώτη φάση της επανέκθεσης, τον Ιούνιο 2015, εγκαινιάστηκε η μόνιμη έκθεση για τα επιστημονικά όργανα του Mουσείου με τίτλο: Επιστημονικά όργανα: εργαλεία έρευνας και εκπαίδευσης. Στην δεύτερη φάση, θα ακολουθήσουν, μια έκθεση για την ιστορία του κτηρίου και μια έκθεση αφιερωμένη στης προσωπικότητες του Πανεπιστημίου. Πληροφορίες για αυτές τις δύο μελλοντικές εκθέσεις μπορείτε να βρείτε εδώ.

Πρώτος Όροφος

Οι αίθουσες του πρώτου ορόφου είναι αφιερωμένες στη Νομική Σχολή και στη Σχολή Επιστημών Υγείας.

1. Πρώτη Αίθουσα

Στην πρώτη αίθουσα παρουσιάζεται η ιδεολογία ίδρυσης του Πανεπιστημίου. Φιλοξενούνται εκθέματα – σταθμοί της πολύχρονης λειτουργίας του ιδρύματος, όπως το Λάβαρο του Νικολάου Γύζη, οι σφραγίδες των Σχολών και το πρώτο Μητρώο των Φοιτητών του Πανεπιστημίου. Στην ίδια αίθουσα λειτουργεί και το πωλητήριο του Μουσείου.

2. Αίθουσα Νομικής Σχολής

Η Νομική Σχολή είναι μία από τις τέσσερις πρώτες Σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρώτος κοσμήτορας της Σχολής ήταν ο Γεώργιος Ράλλης. Οι πρώτοι φοιτητές ήταν είκοσι τρεις και οι τακτικοί ακροατές εβδομήντα ένας, σε ένα σύνολο πενήντα ένα φοιτητών και εβδομήντα πέντε ακροατών. Η Νομική Σχολή (πριν την ανεξαρτητοποίηση των τμημάτων της), υπήρξε φυτώριο των δικαστών, των δικηγόρων των συμβολαιογράφων, των ανωτέρων υπαλλήλων του κράτους, των πολιτικών και των οικονομολόγων. Επηρεάστηκε από την πολυτάραχη ζωή του τόπου και την επηρέασε σε μεγάλο βαθμό. Συνέβαλε ουσιαστικά στη νομοθεσία –στις κωδικοποιήσεις του αστικού και ποινικού κώδικα, του κώδικα πολιτικής δικονομίας, κ.α.- και κυριάρχησε μέσω των αποφοίτων της στην πολιτική ζωή του τόπου. Το 1967-68 δημιουργήθηκαν δύο αυτοτελή τμήματα, το Νομικό και το Πολιτικό και Οικονομικό, ενώ το  1973-4 το δεύτερο χωρίστηκε πάλι σε δύο Τμήματα το Πολιτικό και το Οικονομικό. Από το 1982 μέχρι το 2013 το Τμήμα Νομικής λειτούργησε στο πλαίσιο της Σχολής Ν.Ο.Π.Ε. του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ στη συνέχεια μετεξελίχθηκε σε αυτόνομη μονοτμηματική Σχολή.

3. Αίθουσα Ιατρικής Σχολής

Η Ιατρική Σχολή είναι μία από τις τέσσερις πρώτες Σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1833, η ιατρική εκπαίδευση γινόταν μέσω του «Ιατροσυνεδρίου», ενώ το 1835 είχε λειτουργήσει το «Θεωρητικό και Πρακτικό Διαδασκαλικό Κατάστημα Χειρουργείας και Φαρμακοποιίας». Ο πρώτος κοσμήτορας της Σχολής, στην οποία κατ’ αρχήν η φοίτηση ήταν τετραετής, ήταν ο Αναστάσιος Γεωργιάδης Λευκίας. Ο αριθμός των φοιτητών, από τέσσερις την πρώτη χρονιά της λειτουργίας, αυξήθηκε σημαντικά κατά τα επόμενα χρόνια. Ο πρώτος αριστούχος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών αναγορεύτηκε ο Αναστάσιος Γούδας το 1843. Το 1911 στην Ιατρική Σχολή προσαρτήθηκε το «Φαρμακευτικό Σχολείο» και το «Οδοντιατρικό Σχολείο». Το 1984 με προεδρικό διάταγμα συγκροτήθηκε η Σχολή Επιστημών Υγείας με τέσσερα τμήματα: Ιατρικής, Οδοντιατρικής, Φαρμακευτικής, Νοσηλευτικής. Από το 19ο αιώνα στο Τμήμα Ιατρικής έχουν προσαρτηθεί εργαστήρια, κλινικές, σπουδαστήρια, μουσεία και νοσοκομεία.

4. Αίθουσα Οδοντιατρικής Σχολής

Μετά τη θεμελίωση του νέου ελληνικού κράτους, το Ιατροσυνέδριο καθόριζε τις προϋποθέσεις άσκησης της οδοντιατρικής στην Ελλάδα από πρακτικούς οδοντιάτρους. Το 1893, ιδρύθηκε η πρώτη ιδιωτική Οδοντιατρική Σχολή από τον Δ. Καρακατσάνη, απόφοιτο γαλλικής Οδοντιατρικής Σχολής. Το Οδοντιατρικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών ιδρύθηκε το 1911 και προσαρτήθηκε πλήρως στην Ιατρική Σχολή. Η φοίτηση ήταν τριετής και η ευθύνη της διδασκαλίας ανατέθηκε στους καθηγητές της Ιατρικής Σχολής. Το Οδοντιατρικό Σχολείο λειτούργησε από το 1918 έως το 1921 υποτυπωδώς και με ελάχιστους φοιτητές. Aρχικά, το Οδοντιατρικό Σχολείο στεγάστηκε σε ένα κτήριο στην πλατεία Κάνιγγος. Το 1928, μεταφέρθηκε σε ένα διώροφο οίκημα στην οδό Σίνα και το 1938 στην οδό Χαλκοκονδύλη 15, όπου παρέμεινε μέχρι το 1970. Τότε, μετακόμισε στο νέο κτήριο της Οδοντιατρικής Σχολής στο Γουδί όπου στεγάζεται μέχρι σήμερα. 

Δεύτερος Όροφος

Οι αίθουσες του δευτέρου ορόφου είναι αφιερωμένες στη Φιλοσοφική Σχολή, στη Θεολογική Σχολή και στη Σχολή Θετικών Επιστημών.

5. Αίθουσα Φιλοσοφικής Σχολής

Η Φιλοσοφική Σχολή είναι μία από τις τέσσερις πρώτες Σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρώτος Κοσμήτορας της Σχολής ήταν ο Νεόφυτος Βάμβας και οι πρώτοι φοιτητές ήταν δεκαοκτώ. Μολονότι κατά το παρελθόν μερικοί από τους καθηγητές της αποτέλεσαν τον πυρήνα μιας συντηρητικής (στο γλωσσικό και ιδεολογικό κυρίως πεδίο) πολιτικής, η Σχολή γαλούχησε και εμψύχωσε γενιές φωτισμένων φιλολόγων, αρχαιολόγων, γλωσσολόγων, ιστορικών, φιλοσόφων, ψυχολόγων και παιδαγωγών.

6. Αίθουσα Θεολογικής Σχολής

Η Θεολογική Σχολή είναι μία από τις τέσσερις πρώτες Σχολές του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο Μισαήλ Αποστολίδης ήταν ο πρώτος Κοσμήτορας της Σχολής ενώ οι πρώτοι φοιτητές ήταν οκτώ. Το 1931, παραχωρήθηκε από την Εκκλησία στο Πανεπιστήμιο ο ιστορικός βυζαντινός ναός του ΙΑ´ αιώνος των Εισοδίων της Θεοτόκου (Καπνικαρέα) για τις θρησκευτικές ανάγκες διδασκόντων και διδασκομένων και προς άσκηση των φοιτητών της Θεολογίας.

7. Αίθουσα επιστημονικών οργάνων

Από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του, το Πανεπιστήμιο μεριμνά για τον εμπλουτισμό  επιστημονικών συλλογών και την ίδρυση εργαστηρίων και παραρτημάτων. Σταδιακά αναγνωρίζεται η σημασία της έρευνας για την ανακάλυψη του φυσικού πλούτου του νεοσύστατου κράτους και την ανάπτυξη του. Ωστόσο, ο χαρακτήρας των θετικών επιστημών πρόκειται να αποσαφηνιστεί αργότερα, ύστερα από επίμονες προσπάθειες καθηγητών των θετικών επιστημών. Το 1887, θεμελιώνεται το Χημείο και οι εργαστηριακές ασκήσεις θεωρούνται  αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαίδευσης. Η Φυσικομαθηματική Σχολή ιδρύεται το 1904, μετά την απόσπαση των θετικών επιστημών από τη Φιλοσοφική Σχολή. Η σπάνια συλλογή των επιστημονικών οργάνων του Μουσείου, χρονολογείται από τα μέσα του 19ου μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα και κυρίως προέρχεται από εργαστήρια του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τα όργανα, κατασκευασμένα από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς κατασκευαστικούς οίκους, είχαν σχεδιαστεί τόσο για να εκπαιδεύουν όσο και για να γοητεύουν. Σηματοδοτούν την ανάπτυξη στην Ελλάδα μιας κουλτούρας διδασκαλίας και επικοινωνίας της επιστήμης, η οποία μέχρι την εποχή του μεσοπολέμου παρακολουθεί χωρίς υστέρηση τις διεθνείς επιστημονικές εξελίξεις.